ஈரோடு மாவட்டம், பெருந்துறை அருகே உள்ள பெரும்பாளி கிராமத்தில் 100-க்கும் மேற்பட்ட பட்டியலினக் குடும்பங்கள் வசித்து வருகின்றனர். இப்பகுதியில் உள்ள பொதுமயானத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கு ஆதிக்கச் சாதியினர் எதிர்ப்புத் தெரிவித்து வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இதனால், பட்டியலின மக்கள் தங்கள் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் உயிரிழக்கும்போது, உடல்களை அடக்கம் செய்வதற்காகச் சுமார் 5 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள திங்களூருக்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டிய அவல நிலை நீடிப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.
இறந்தவரின் உடலுக்கும் சாதித் தடையா?
ஈரோடு மாவட்டம், பெருந்துறை வட்டம், மடத்துப்பாளையம் அருகே உள்ள பெரும்பாளி கிராமத்தைச் சேர்ந்த காளியப்பனின் தந்தை சென்னியப்பன் (80) என்பவர், வயது முதிர்வு காரணமாகக் கடந்த அக்டோபர் 5ம் தேதி உயிரிழந்தார். அவரது உடலைப் பெரும்பாளி பகுதியில் உள்ள அரசு புறம்போக்கு பொது மயானத்தில் அடக்கம் செய்ய உறவினர்கள் ஏற்பாடுகளைச் செய்தனர்.
ஆனால், அங்கு வந்த ஆதிக்கச் சாதியினர்கள், அந்த மயானத்தில் குழி தோண்டி உடலை அடக்கம் செய்யக் கூடாது என எதிர்ப்புத் தெரிவித்தனர். இதனால், இறந்தவரின் உடலை அடக்கம் செய்வதில் சிக்கல் ஏற்பட்டது. உடலை அடக்கம் செய்ய முடியாமல் உறவினர்கள் தவித்தனர்.
பெரும்பாளி பகுதியில் உள்ள பொது மயானத்தைப் பட்டியலின மக்கள் பயன்படுத்துவதற்கு ஏற்கெனவே எதிர்ப்பு இருந்து வந்த நிலையில் . இதனால், அப்பகுதியைச் சேர்ந்த பட்டியலின மக்கள் தங்களது சமூகத்தினரின் உடல்களை அடக்கம் செய்வதற்காகச் சுமார் 4 முதல் 5 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள திங்களூர் பகுதிக்குச் செல்ல வேண்டிய அவல நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.
அதிகாரிகள் முன்னிலையில் நடந்த அவலம்
சென்னியப்பனின் உடலை அடக்கம் செய்யக் கூடாது என ஆதிக்கச் சாதியினர் எதிர்ப்புத் தெரிவித்து, வாக்குவாதத்தில் ஈடுபட்டனர். தகவலறிந்து வந்த பெருந்துறை காவல்துறையினரும் வருவாய்த் துறை அதிகாரிகளும் இருதரப்பினரிடையே பேச்சுவார்த்தை நடத்தினர். அப்போது, “இனிமேல் எந்த வேலைக்கும் எங்களிடம் வரக்கூடாது” என ஆதிக்கச் சாதியினர் மிரட்டியதாகக் கூறப்படுகிறது. இறந்தவரின் உடலை அடக்கம் செய்வதற்குக்கூட உரிமைக்காகப் போராட வேண்டிய நிலை ஒருபுறம்; வாழ்வாதாரத்தையும் இழந்துவிடுவோமோ என்ற அச்சம் மறுபுறம் என, பட்டியலின மக்கள் செய்வதறியாது தவித்தனர்.
இதனால், அதிர்ச்சியடைந்த பட்டியலின மக்கள், காவல்துறையினர் மற்றும் வருவாய்த் துறை அதிகாரிகள் முன்னிலையிலேயே ஆதிக்கச் சாதியினரின் காலில் விழுந்து கெஞ்சியதாகக் கூறப்படுகிறது. வாழ்வாதாரம் பறிபோய்விடுமோ என்ற அச்சத்தில், இறந்தவரின் உடலை அடக்கம் செய்வதற்குக்கூட இத்தகைய அவலத்தைச் சந்திக்க வேண்டிய நிலைக்குப் பட்டியலின மக்கள் தள்ளப்பட்டதாகக் குற்றச்சாட்டு எழுந்துள்ளது.
காலில் விழவைத்த சாதிய ஆதிக்கம்!
இந்தச் சூழலில், காவல்துறையினர் மற்றும் வருவாய்த் துறை அதிகாரிகள் முன்னிலையிலேயே பட்டியலின மக்கள் ஆதிக்கச் சாதியினரின் காலில் விழுந்து கெஞ்சியதாகக் கூறப்படுகிறது. வாழ்வாதாரம் பறிபோய்விடுமோ என்ற அச்சத்தில், இறந்தவரின் உடலை அடக்கம் செய்வதற்குக்கூட இத்தகைய அவலத்தைச் சந்திக்க வேண்டிய நிலைக்குப் பட்டியலின மக்கள் தள்ளப்பட்டதாகக் குற்றச்சாட்டு எழுந்துள்ளது.
தங்களது குடும்ப உறுப்பினரை இழந்த துயரத்திலிருந்து மீள்வதற்குள், அவரது உடலை அடக்கம் செய்வதற்காக மற்றவர்களின் காலில் விழ வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டதாகக் கூறப்படும் இந்தச் சம்பவம் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. சாதியின் பெயரால் எழுப்பப்படும் தடைகளும், வாழ்வாதாரத்தை முன்வைத்து விடுக்கப்படும் மிரட்டல்களும், மனிதர்களின் அடிப்படை உரிமைகளையும் சுயமரியாதையையும் எந்த அளவுக்குப் பாதிக்கின்றன என்ற கேள்வியை இச்சம்பவம் எழுப்புகிறது.
இதையடுத்து, முதன்முறையாக அந்தக் கிராமத்தில் உள்ள பொதுமயானத்தில் பட்டியலினத்தைச் சேர்ந்த ஒருவரின் உடல் அடக்கம் செய்யப்பட்டதாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது. ஆனால், அதற்காகப் பட்டியலின மக்கள் அவமானத்தையும் அச்சத்தையும் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்ததாகக் கூறப்படும் குற்றச்சாட்டு, பொதுமயானத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கான உரிமை நடைமுறையில் அனைவருக்கும் சமமாக உள்ளதா என்ற கேள்வியை எழுப்பியுள்ளது. இச்சம்பவத்தின் காட்சிகள் தற்போது சமூக வலைத்தளங்களில் வெளியாகி அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளன.
வன்கொடுமைத் தடுப்புச் சட்டத்தின் கீழ் நடவடிக்கை கோரிக்கை!
இறந்தவரின் உடலைப் பொதுமயானத்தில் அடக்கம் செய்வதற்கான உரிமையை நிலைநாட்டுவதற்கே மக்கள் அச்சத்துடன் போராட வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டுள்ளதாகக் குற்றச்சாட்டு எழுந்துள்ள நிலையில், இச்சம்பவத்தில் தொடர்புடையவர்கள் மீது வன்கொடுமைகள் தடுப்புச் சட்டத்தின் கீழ் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் எனப் பல்வேறு தரப்பினரும் வலியுறுத்தி வருகின்றனர்.
இதுகுறித்து பகுஜன் சமாஜ் கட்சியின் மேற்கு மண்டல மாநில ஒருங்கிணைப்பாளர் ஈஸ்வரன் கூறுகையில், “இந்த மயான விவகாரத்தில் ஆதிக்கச் சாதியினர் அத்துமீறி நடந்துகொண்டுள்ளனர். சம்பந்தப்பட்ட பொதுமயானத்தை யாரும் தூக்கிக்கொண்டு சென்றுவிடப் போவதில்லை. அங்கு புதைக்கப்படும் சடலம் ஆறு மாதங்களுக்குள் மக்கிவிடும். அவ்வளவுதான். ஆனால், பட்டியலின சமூகத்தில் பிறந்தவர் என்பதற்காகப் பொதுமயானத்தில் உடலை அடக்கம் செய்யக் கூடாது என்று தடுப்பதும், அங்கு அடக்கம் செய்தால் தோட்ட வேலைக்கு வரக்கூடாது என்று மிரட்டுவதும் மிகப்பெரிய சாதிய ஒடுக்குமுறை.
பட்டியலின மக்களின் வறுமையையும், அவர்களின் வாழ்வாதாரத்திற்காக மற்றவர்களைச் சார்ந்திருக்கும் நிலையையும் பயன்படுத்திக்கொண்டு, அவர்களைக் காலில் விழவைக்கும் செயல் கொடூரமானது. இறந்தவரின் உடலை அடக்கம் செய்வதற்குக்கூட உரிமை மறுக்கப்படுவதுடன், அதற்காக உயிருடன் இருப்பவர்கள் அவமானப்படுத்தப்படும் நிலை மிகவும் வேதனையானது.
இந்தச் சம்பவத்தின்போது காவல்துறையினரும் வருவாய்த் துறை அதிகாரிகளும் வேடிக்கை பார்த்ததாகக் குற்றச்சாட்டு எழுந்துள்ளது. சட்டம் அனைவருக்கும் சமம் என்றால், பொதுமயானத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்தவர்கள் மீதும், பட்டியலின மக்களை மிரட்டி காலில் விழவைத்ததாகக் கூறப்படும் சம்பவத்திலும் உரிய நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும். அதேபோல, அதிகாரிகள் முன்னிலையிலேயே இத்தகைய சம்பவம் நடைபெற்றதாகக் கூறப்படும் நிலையில், அதைத் தடுக்கத் தவறிய காவல்துறையினர் மற்றும் வருவாய்த் துறை அதிகாரிகளின் பங்கு குறித்தும் விசாரித்து நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்” என்றார்.
பொதுமயானத்தில் சம உரிமை எங்கே?
பொதுமயானம் என்பது இறந்தவர்களை அடக்கம் செய்வதற்கான இடம் மட்டுமல்ல; சாதி வேறுபாடின்றி அனைவருக்கும் சமமான உரிமை இருக்க வேண்டிய பொது இடம். அத்தகைய இடத்தில்கூட சாதியின் பெயரால் தடைகள் விதிக்கப்படுவதாக எழுந்துள்ள குற்றச்சாட்டும், வாழ்வாதாரத்தை இழந்துவிடுவோமோ என்ற அச்சத்தில் மக்கள் காலில் விழுந்ததாகக் கூறப்படும் சம்பவமும், சாதிய ஒடுக்குமுறை இன்னும் எந்த அளவுக்குத் தொடர்கிறது என்ற கேள்வியை எழுப்புகின்றன. இந்த விவகாரத்தில் உரிய விசாரணை நடத்தப்பட்டு, பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நீதி கிடைக்க வேண்டும் என்பதே பல்வேறு தரப்பினரின் கோரிக்கையாக உள்ளது.
ஒரு மனிதர் இறந்த பிறகும், அவரது உடலை அடக்கம் செய்வதற்குக்கூட சாதி பார்த்து எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கும் அவலம் எப்போது முடிவுக்கு வரும்? பொது மயானத்தில் அடக்கம் செய்ய உரிமை இருந்தும், வாழ்வாதாரம் பறிபோய்விடும் என்ற அச்சத்தில் பட்டியலின மக்கள் மற்றொரு சமூகத்தினரின் காலில் விழ வேண்டிய நிலை ஏன்? காவல்துறை மற்றும் வருவாய்த் துறை அதிகாரிகள் முன்னிலையிலேயே இத்தகைய கொடுமை நிகழ்ந்தால், சாதிய ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான சட்டங்களின் பாதுகாப்பு எங்கே இருக்கிறது? சாதியின் பெயரால் மனிதர்களை அவமானப்படுத்துவோரைச் சட்டத்தின் முன் நிறுத்துவதுடன், பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் உரிமையையும் சுயமரியாதையையும் உறுதிப்படுத்த வேண்டிய பொறுப்பு அரசுக்கு இல்லையா? என்ற கேள்விகள் இச்சம்பவத்தின் மூலம் மீண்டும் எழுந்துள்ளன.
