சோழமண்டல திருப்பம்: தமிழகத்தின் உள்நாட்டு அரசியல் மாற்றமும் வங்காள விரிகுடாவின் புதிய புவிசார் அரசியலும்…

கிட்டத்தட்ட ஆறு தசாப்தங்களாக, தமிழக அரசியல் என்பது ‘திராவிட அரசியலின் இருமுனை ஆட்சி’ என்ற பார்வையிலேயே பார்க்கப்பட்டு வந்தது. மாநிலத்தை மாறி மாறி ஆட்சி செய்த இரு பெரும் கட்சிகள்; மொழியியல் தேசியம், சமூக நலத்திட்டங்கள் மற்றும் மத்திய அதிகாரக் குவிப்புக்கு எதிரான கொள்கை ஆகியவற்றையே தங்களின் முதன்மை மூலதனமாகக் கொண்டிருந்தன.

ஆனால், இன்று அந்தப் பழைய சட்டகம் உடைந்து, இரண்டு பெரிய மாற்றங்கள் ஒரே நேரத்தில் நிகழ்ந்து வருகின்றன:

1. உள்நாட்டு அரசியல் மறுசீரமைப்பு: திமுக – அதிமுக ஆகிய இரு கட்சிகளின் பல தசாப்த கால ஆதிக்கத்தை உடைக்கும் வகையில் புதிய அரசியல் சக்திகளின் எழுச்சி.
2. புவிசார் அரசியல் மாற்றம்: இந்தோ-பசிபிக் பிராந்தியத்தின் மிக முக்கியமான கடல்சார் பாதுகாப்பு மண்டலமாக வங்காள விரிகுடா மாறியிருப்பது.

இன்று தமிழ்நாடு என்பது இந்தியாவின் வெறும் ஒரு மாநிலம் மட்டுமல்ல; அது இந்தியத் தீபகற்பத்தை இலங்கை, தென்கிழக்கு ஆசியா மற்றும் சர்வதேசக் கடல்சார் வர்த்தகப் பாதைகளுடன் இணைக்கும் மிக முக்கியமான உத்திசார் மையமாக உருவெடுத்துள்ளது.

I. உள்நாட்டு மாற்றம்: இருமுனை அரசியலின் வீழ்ச்சி

1. திராவிடத்திற்குப் பிந்தைய வாக்காளர்களும் தேர்தல் சிதறலும்

பல தசாப்தங்களாகத் தமிழகத்தின் அரசியல் கட்டமைப்பு திமுக மற்றும் அதிமுக ஆகிய இரு தூண்களின் மீதே நின்றது. மாநிலச் சட்டமன்றத் தேர்தல்களில் இவ்விரு கட்சிகளும் இணைந்து 70%க்கும் அதிகமான வாக்கு வங்கியைத் தங்களின் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தன.

இந்த இருமுனை ஆட்சி வீழ்ச்சியடைந்ததன் பின்னணியில் மிக முக்கியமான மக்கள்தொகை மாற்றம் உள்ளது:

• 1995-க்கு பிந்தைய வாக்காளர்கள்: மாநிலத்தின் தற்போதைய மொத்த வாக்காளர்களில் 38%க்கும் அதிகமானோர் 1990-களின் பொருளாதார தாராளமயமாக்கலுக்குப் பிறகு பிறந்தவர்கள்.
• மாறிய முன்னுரிமைகள்: இளம் வாக்காளர்களுக்கு வரலாற்றுப் பூர்வமான மொழிப் பாதுகாப்பு மற்றும் பிராமண எதிர்ப்புக் கொள்கைகளை விட, தகவல் தொழில்நுட்ப வேலைவாய்ப்பு, வெளிப்படையான நிர்வாகம் மற்றும் உலகளாவிய பொருளாதார வாய்ப்புகளே முதன்மைத் தேவையாக மாறியுள்ளன.
• பொருளாதார தேசியம்: மாநில உணர்வு என்பது வெறும் பேச்சளவில் இல்லாமல், தொழிற்சாலைகள் உருவாக்கம், உட்கட்டமைப்பு மற்றும் வேலைவாய்ப்பு போன்ற பொருளாதாரச் செயல்பாடுகளின் மூலமே அளவிடப்படுகிறது.

II. சினிமாவும், ஆளுமையும், ஆட்சி அதிகாரமும்

1. திரையரங்கில் தொடங்கி தலைமைச் செயலகம் வரை

திரைப்படப் பிரபலங்கள் அரசியல் தலைவர்களாக உருவெடுப்பது தமிழக அரசியலில் புதிதல்ல. சி.என். அண்ணாதுரை, மு. கருணாநிதி, எம்.ஜி. ராமச்சந்திரன் (எம்.ஜி.ஆர்) மற்றும் ஜெ. ஜெயலலிதா ஆகியோர் இந்த வழியை அமைத்துக் கொடுத்தவர்கள்.

ஆனால், இன்றைய ஊடகச் சூழலிலும் தேர்தல் களத்திலும் திரைப்படப் பிரபலங்களின் அரசியல் வருகை முற்றிலும் வேறுபட்ட உத்திகளுடன் செயல்படுகிறது.

2. நிர்வாகத்தில் எழும் சவால்கள்

சினிமா பிம்பத்தின் மூலம் கட்டியெழுப்பப்பட்ட அரசியல் இயக்கங்கள் ஆட்சியைப் பிடிக்கும் போது, நிஜமான நிர்வாகச் சவால்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும்:

• ரசிகர்களின் எதிர்பார்ப்பும் நிஜ உலக நிர்வாகமும்: லட்சக்கணக்கான தொண்டர்களும் ரசிகர்களும் விரைவான சமூக-பொருளாதார மாற்றங்களை எதிர்பார்க்கின்றனர். ஆனால், மாநில நிர்வாகமோ நிதிப் பற்றாக்குறை, சட்ட விதிகள் மற்றும் அதிகாரத்துவ நடைமுறைகளுக்கு உட்பட்டது.
• அதிகாரப் பகிர்வு விமர்சனங்கள்: சினிமா தயாரிப்பாளர்கள் அல்லது தனிப்பட்ட தொழில் கூட்டாளிகளுக்கு அமைச்சரவை அந்தஸ்து கொண்ட ‘டெல்லி சிறப்புப் பிரதிநிதி’ போன்ற தூதரகப் பதவிகளை வழங்குவது, எதிர்க்கட்சிகளின் பலத்த விமர்சனங்களுக்கும் நிர்வாக நடுநிலைமை குறித்த கேள்விகளுக்கும் வழிவகுக்கிறது.

III. பாக் நீரிணையும் வங்காள விரிகுடா புவிசார் அரசியலும்

தமிழகத்தில் உள்நாட்டு அரசியல் மறுசீரமைப்பு நடந்து கொண்டிருக்கும் அதே வேளையில், மாநிலத்தின் 1,076 கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள கடற்கரை இந்தியாவின் பிராந்தியக் கடல்சார் பாதுகாப்பில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.

1. கச்சத்தீவு விவகாரமும் கடல்சார் இறையாண்மையும்

1974 மற்றும் 1976-ஆம் ஆண்டுகளின் இந்திய-இலங்கை ஒப்பந்தங்களின் கீழ் கச்சத்தீவு இலங்கைக்கு வழங்கப்பட்டது, இன்றளவும் மாநில-மத்திய அரசு உறவுகளில் மிக உணர்வுபூர்வமான பிரச்சினையாக உள்ளது.

• மீனவர்களின் வாழ்வாதாரம்: கடந்த இரு தசாப்தங்களில் பால்க் நீரிணைப் பகுதியில் 600-க்கும் மேற்பட்ட இந்திய மீனவர்கள் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர் மற்றும் அவர்களின் விசைப்படகுகள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டுள்ளன.
• உத்திசார் முக்கியத்துவம்: மன்னார் வளைகுடாவை வங்காள விரிகுடாவுடன் இணைக்கும் முக்கியக் கடல் பாதையில் அமைந்துள்ள கச்சத்தீவு, கடல்சார் பாதுகாப்பைக் கண்காணிக்கும் முக்கிய முனையமாகக் கருதப்படுகிறது.

2. வடக்கு இலங்கையில் சீனாவின் ஊடுருவல்

இலங்கையில் சீனாவின் பொருளாதார மற்றும் உள்கட்டமைப்பு ஆதிக்கம் தமிழகக் கடற்கரையின் பாதுகாப்புச் சூழலை மாற்றியுள்ளது:

• இரட்டைப் பயன்பாட்டு உள்கட்டமைப்புகள்: அம்பாந்தோட்டை துறைமுகம் (99 ஆண்டுகள் குத்தகை) மற்றும் கொழும்பு போர்ட் சிட்டி திட்டங்களில் சீனாவின் முதலீடுகள், தமிழகத்தின் உத்திசார் மையங்களுக்கு மிக அருகில் சீனக் கண்காணிப்பு வசதிகளை ஏற்படுத்தியுள்ளன.
• தமிழக எல்லையருகே சீனத் திட்டங்கள்: யாழ்ப்பாணத்தைச் சுற்றியுள்ள தீவுகளில் (நயினாதீவு, நெடுந்தீவு) சீன நவீனம் மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் திட்டங்கள் அமைக்கப்படுவது—ராமேஸ்வரத்திலிருந்து 50 கி.மீ தொலைவுக்குள் அமைந்திருப்பது—இந்தியப் பாதுகாப்புப் படைகளுக்குப் பெரும் கவலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

IV. நிதி கூட்டாட்சியும் வடக்கு-தெற்கு இடைவெளியும்

டெல்லியுடனான தமிழக அரசின் உறவில் மிக முக்கியமான விவாதப் பொருளாக இருப்பது நிதிப் பகிர்வு மற்றும் கூட்டாட்சி உரிமைகள் ஆகும்.

1. நிதியமைப்புக் குழுவின் அளவுகோல் சர்ச்சைகள்

மத்திய நிதியமைப்புக் குழு நிதி ஒதுக்கீட்டிற்கு 1971 மக்கள்தொகைத் தரவுகளுக்குப் பதிலாக 2011 தரவுகளைப் பயன்படுத்துவது தென்னக மாநிலங்களுக்குச் சவாலாக மாறியுள்ளது:

• சாதனைக்கான தண்டனை: கடந்த நான்கு தசாப்தங்களாகக் குடும்பக் கட்டுப்பாடு மற்றும் நல்வாழ்வுத் திட்டங்களைச் சிறப்பாகச் செயல்படுத்தி மக்கள்தொகையைக் கட்டுப்படுத்திய தமிழகம் போன்ற மாநிலங்கள், நிதி ஒதுக்கீட்டில் குறைவான சதவீதத்தையே பெறுகின்றன.
• ஜிஎஸ்டி பாதிப்புகள்: உற்பத்தி சார்ந்த வரியிலிருந்து நுகர்வு சார்ந்த வரிமுறைக்கு மாறியதால், முன்னணி தொழில் உற்பத்தி மாநிலமான தமிழகம் தனது உற்பத்தி நிலைகளுக்கான வரி உரிமைகளை இழந்து மத்திய நிவாரணங்களை நம்பியிருக்க வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டுள்ளது.

2. தொகுதி மறுசீரமைப்புச் சவால்

எதிர்காலத்தில் வரவிருக்கும் நாடாளுமன்றத் தொகுதி மறுசீரமைப்பு (Delimitation) மாநிலத்தின் அரசியல் அதிகாரத்தைக் கேள்விக்குறியாக்கியுள்ளது:

2011 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின்படி நாடாளுமன்றத் தொகுதிகள் மறுசீரமைக்கப்பட்டால், மக்களவையில் தமிழகத்தின் தற்போதைய 39 தொகுதிகள் (6.5% பிரதிநிதித்துவம்) குறையக்கூடிய அபாயம் உள்ளது. இது மாநிலத்தின் குரலை டெல்லியில் பலவீனப்படுத்தும் என்பதால், அனைத்துத் தமிழக அரசியல் கட்சிகளும் ஒருங்கிணைந்து இதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்து வருகின்றன.

V. பொருளாதார மறுசீரமைப்பு: பாரம்பரிய உற்பத்தியிலிருந்து டீப்-டெக் வரை

இந்தியாவின் இரண்டாவது பெரிய பொருளாதாரமாக ($360+ பில்லியன் GSDP) திகழும் தமிழ்நாடு, தனது தொழில்துறை கட்டமைப்பை அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்த்தி வருகிறது.

1. குறைக்கடத்தி (Semiconductor) மற்றும் மின்னணுச் சேர்க்கை: இந்தியாவின் மொத்த மின்னணுப் பொருட்கள் ஏற்றுமதியில் 30%க்கும் அதிகமான பங்கை தமிழ்நாடு மட்டுமே வகிக்கிறது. ஸ்ரீபெரும்புதூர், ஒரகடம் மற்றும் ஓசூர் ஆகிய தொழில்துறை மண்டலங்கள் வெறும் வாகன உற்பத்தியுடன் நின்றுவிடாமல், உலகளாவிய ஸ்மார்ட்போன் மற்றும் மின்னணு சாதனங்களின் முதன்மை உற்பத்தி மையங்களாக மாறியுள்ளன.
2. பாதுகாப்புத் தொழில் நடைபாதை (Defence Corridor): சென்னை, ஓசூர், கோயம்புத்தூர், சேலம் மற்றும் திருச்சிராப்பள்ளியை இணைக்கும் தமிழ்நாடு பாதுகாப்புத் தொழில் நடைபாதை (TNDIC), நாட்டின் பாதுகாப்புத் துறைக்குத் தேவையான உதிரிபாகங்கள், கவச வாகனங்கள் மற்றும் விண்வெளி உதிரிபாகங்களை உற்பத்தி செய்வதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.

VI. சோழமண்டலத்தின் உத்திசார் எதிர்காலம்

தமிழ்நாடு தற்போது தனது உள்நாட்டு அரசியல் மாற்றமும், நாட்டின் பொருளாதார-பாதுகாப்புத் தேவைகளும் ஒன்றிணையும் ஒரு முக்கியமான வரலாற்றுச் சந்தியில் நிற்கிறது.

மாநிலத்தின் எதிர்காலம் பின்வரும் சவால்களை எவ்வாறு கையாள்கிறது என்பதில் அடங்கியுள்ளது:

• உள்நாட்டு நிர்வாகம்: அரசியல் கவர்ச்சியையும் தேர்தல் வாக்குறுதிகளையும் தாண்டி, நிதி ஒழுக்கத்துடனும் திறம்படவும் ஆட்சியை நடத்துவது.
• மத்திய-மாநில உறவுகள்: மாநில சுயாட்சி, நிதி உரிமை மற்றும் நாடாளுமன்றப் பிரதிநிதித்துவத்தைப் பாதுகாப்பது.
• புவிசார் நிலைப்பாடு: வங்காள விரிகுடாவின் உத்திசார் அமைவிடத்தைப் பயன்படுத்தி, இந்தோ-பசிபிக் பொருளாதாரப் பிராந்தியத்தின் முதன்மைத் தொழில்நுட்ப மையமாகத் தன்னைத் தக்கவைத்துக்கொள்வது.

அரசியல் களமும் பிராந்தியக் கடல்சார் போட்டிகளும் தீவிரமடைந்து வரும் இச்சூழலில், தமிழ்நாடு எடுக்கும் முடிவுகள் நாட்டின் உள்நாட்டு அரசியலிலும் அதன் சர்வதேசப் பாதுகாப்பு உத்திகளிலும் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.