1987-ஆம் ஆண்டின் நடுப்பகுதியில், இலங்கையின் உள்நாட்டுப் போர் ஒரு ஆபத்தான கட்டத்தை எட்டியது. இலங்கை ஆயுதப் படைகள் ‘ஆபரேஷன் லிபரேஷன்’ (வடமராட்சி நடவடிக்கை) மூலம் யாழ்ப்பாணத் தீபகற்பத்தை எல்.டி.டி.ஈ அமைப்பிடமிருந்து மீண்டும் தனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவரப் பெரும் ராணுவத் தாக்குதலைத் தொடங்கின. இந்த தீவிரமான நடவடிக்கை கடுமையான மனிதாபிமான நெருக்கடியையும், பொதுமக்களின் பெருமளவிலான இடப்பெயர்ச்சியையும், தமிழகத்தில் பெரும் அரசியல் அழுத்தத்தையும் உருவாக்கியது.
இந்தியாவுக்கு இந்த மோதல் இரண்டு முக்கிய தேசிய பாதுகாப்பு சவால்களை உருவாக்கியது:
- கடல்சார் பாதுகாப்பு பலவீனம்: பாதுகாப்பற்ற பாக் ஜலசந்திப் பகுதி ஆயுதமேந்திய குழுக்கள், கடத்தல் வலைப்பின்னல்கள் மற்றும் வெளிநாட்டு கூலிப்படைகளின் நடமாட்டத்திற்கான கட்டுப்பாடற்ற பாதையாக மாறக்கூடிய அபாயம் ஏற்பட்டது.
- பிராந்தியத்திற்கு வெளியே உள்ள சக்திகளின் தலையீடு: இலங்கை அரசு வெளிநாட்டு வல்லரசுகளிடமிருந்து (இஸ்ரேலின் ஷின் பெட், பாகிஸ்தான் ராணுவ ஆலோசகர்கள் மற்றும் பிரித்தானிய கூலிப்படை நிறுவனமான கீனி மீனி சர்வீசஸ்) ராணுவ உதவி, ரேடார் கருவிகள் மற்றும் ஆதரவைக் கோரியது. இந்தியாவின் எல்லைக்கு அருகில் வெளிநாட்டுப் படைகளின் இந்த ஊடுருவலைத் தனது பாதுகாப்பு மண்டலத்திற்கு ஏற்பட்ட பெரும் அச்சுறுத்தலாக புதுடெல்லி கருதியது.
இலங்கை ராணுவத்தின் முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கவும், வெளிநாட்டு உளவுத்துறையின் ஆதிக்கத்தைத் தவிர்க்கவும், பொதுமக்களைப் பாதுகாக்கவும், இந்தியா 1987 ஜூன் 4 அன்று ‘ஆபரேஷன் பூமாலை’ என்ற நடவடிக்கையை மேற்கொண்டது. மிராஜ் 2000 போர் விமானங்களின் பாதுகாப்போடு இந்திய விமானப்படையின் ஆன்-32 (An-32) விமானங்கள் யாழ்ப்பாணத்தின் மீது உணவு மற்றும் நிவாரணப் பொருட்களை வான்வழியாக விநியோகித்தன. இது பிராந்திய பாதுகாப்பு கோட்பாட்டை நடைமுறைப்படுத்த இந்தியாவின் தயார்நிலையை உணர்த்தியது. இதன் தொடர்ச்சியாக 1987 ஜூலை 29 அன்று வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இந்திய-இலங்கை ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது.
ஆபரேஷன் பவன் தொடக்கம்: மூலோபாய நோக்கங்களும் கட்டங்களும்
இந்திய-இலங்கை ஒப்பந்தத்தின் கீழ், கிளர்ச்சிக் குழுக்களிடமிருந்து ஆயுதங்களைப் பெறுவதற்கும், வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களுக்கு அதிகாரப் பகிர்வை உறுதி செய்வதற்கும் இந்திய அமைதிப்படை (IPKF) இலங்கையில் களமிறக்கப்பட்டது. இருப்பினும், எல்.டி.டி.ஈ ஒப்பந்தத்தை நிராகரித்து ஆயுதங்களை ஒப்படைக்க மறுத்ததால், இந்திய அமைதிப்படையின் பணி அமைதியை நடைமுறைப்படுத்துவதிலிருந்து ‘ஆபரேஷன் பவன்’ (காற்று) என்ற முழு அளவிலான கிளர்ச்சி எதிர்ப்பு நடவடிக்கையாக 1987 அக்டோபர் 11 அன்று மாறியது.
ஆபரேஷன் பவனின் முதன்மை நோக்கங்கள்:
- கட்டளை மையங்களை முறியடித்தல்: யாழ்ப்பாண நகரத்திலிருந்த எல்.டி.டி.ஈ அமைப்பின் முக்கிய கட்டளை மையங்கள், சட்டவிரோத வானொலி மையங்கள் மற்றும் தளவாட வலைப்பின்னல்களைச் செயலிழக்கச் செய்தல்.
- கடல்சார் பாதைகளைக் கட்டுப்படுத்துதல்: தமிழ்நாடு மற்றும் வடக்கு இலங்கைக்கு இடையிலான விநியோகப் பாதைகளைத் துண்டிக்க பாக் ஜலசந்தியில் கடற்படை முற்றுகையை ஏற்படுத்துதல்.
- முக்கிய உள்கட்டமைப்புகளைப் பாதுகாத்தல்: பலாலி விமான நிலையம், கங்கேசன்துறை (KKS) துறைமுகம் மற்றும் யாழ்ப்பாணத்தை நிலப்பரப்புடன் இணைக்கும் முக்கிய சாலைகளைத் தனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவருதல்.
- அரசியல் ஸ்திரத்தன்மையை மீட்டெடுத்தல்: அதிகாரப் பகிர்வை நடைமுறைப்படுத்த வடக்கு-கிழக்கு மாகாணப் பேரவையை உருவாக்க வழிவகுத்தல்.

முக்கிய ராணுவ நடவடிக்கைகள்
அ. யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழக வான்வழித் தாக்குதல் (அக்டோபர் 11–12, 1987)
ஆபரேஷன் பவனின் தொடக்கமாக, யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழக வளாகத்தில் அமைந்திருந்த எல்.டி.டி.ஈ கட்டளை மையத்தை இலக்காகக் கொண்டு இரவுநேர வான்வழித் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. 10 பரா கமாண்டோ மற்றும் 13 சிக் எல்.ஐ படைப்பிரிவைச் சேர்ந்த வீரர்கள் மீ-8 ஹெலிகாப்டர்கள் மூலம் தரையிறக்கப்பட்டனர். வயர்லெஸ் செய்திகள் இடைமறிக்கப்பட்டதால், எல்.டி.டி.ஈ பிரிவினர் தரையிறங்கும் இடத்தில் பலத்த தாக்குதலை நடத்தினர். பெரும் இழப்புகளுக்கு மத்தியிலும், இந்த நடவடிக்கை எல்.டி.டி.ஈ அமைப்பின் மையக் கட்டமைப்புத் திட்டத்தைச் சீர்குலைத்து, அவர்களை மரபுவழிப் போரிலிருந்து கெரில்லா போர்முறைக்கு மாறக் கட்டாயப்படுத்தியது.
ஆ. நகரப் போர்முறை மற்றும் யாழ் தீபகற்பத்தைக் கைப்பற்றுதல்
வெடிமருந்துகள், கண்ணிவெடிகள் மற்றும் பதுங்கித் தாக்கும் துப்பாக்கிச் சூடு வீரர்கள் (Snipers) நிறைந்த அடர்த்தியான நகரப் பகுதியில், பொதுமக்கள் உயிரிழப்பைக் குறைக்க இந்திய அமைதிப்படை கனரக ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்துவதைக் தவிர்த்து கவனமாகச் செயல்பட்டது. வாரக்கணக்கில் நடந்த தீவிர வீட்டுக்கு வீடு தேடுதல் நடவடிக்கைகளுக்குப் பிறகு, 1987 நவம்பர் இறுதியில் யாழ்ப்பாண நகரின் முழு செயல்பாட்டுக் கட்டுப்பாட்டையும் அமைதிப்படை கைப்பற்றியது. இதனால் எல்.டி.டி.ஈ படைகள் வன்னியின் அடர்ந்த காடுகளுக்குள் பின்வாங்க நேரிட்டது.
இ. கடல்சார் முற்றுகை மற்றும் பாக் ஜலசந்தி தடுப்பு நடவடிக்கைகள்
இந்திய கடற்படையும் கடலோரக் காவல் படையும் பாக் ஜலசந்தி மற்றும் மன்னார் வளைகுடாவில் ‘ஆபரேஷன் தாக்ஷா’ (Operation Tasha) என்ற தொடர் கடல்சார் முற்றுகையை மேற்கொண்டன. வேகமான தாக்குதல் படகுகள், மார்கோஸ் (MARCOS – கடற்படை கமாண்டோக்கள்) மற்றும் கடலோர ரோந்துகளைப் பயன்படுத்தி, இந்தியப் படைகள் ஆயுதக் கடத்தல் படகுகளை இடைமறித்து அழித்தன. மேலும் வல்வெட்டித்துறை கடலோரப் பகுதியில் இருந்த கடல்சார் தளவாட மையங்களையும் செயலிழக்கச் செய்தன.
மூலோபாய பகுப்பாய்வு: சவால்களும் தகவமைப்புகளும்
எதிர்கொண்ட சவால்கள்:
- உளவுத்துறை பற்றாக்குறை: ஆரம்பகால நடவடிக்கைகளின் போது, நிலப்பரப்பு வரைபடங்கள் மற்றும் எல்.டி.டி.ஈ அமைப்பின் நிலத்தடி பதுங்கு குழி வலைப்பின்னல்கள் பற்றிய துல்லியமான மனித உளவுத் தகவல்கள் (HUMINT) குறைவாக இருந்தன.
- கடுமையான கட்டுப்பாட்டு விதிகள் (RoE): பொதுமக்களுக்குச் சேதம் ஏற்படுவதைத் தவிர்க்க இந்தியப் படைகள் கடுமையான கட்டுப்பாடுகளுடன் செயல்பட்டன. மக்கள் வாழும் பகுதிகளில் வான்வழித் தாக்குதல்களையோ அல்லது கனரக பீரங்கித் தாக்குதல்களையோ பயன்படுத்த தடை விதிக்கப்பட்டிருந்தது.
- அரசியல் முரண்பாடுகள்: இலங்கையின் அன்றைய அதிபர் ரணசிங்க பிரேமதாசவின் நிர்வாகம், இந்திய அமைதிப்படையை வெளியேற்றுவதற்காக எல்.டி.டி.ஈ அமைப்பிற்கு ரகசியமாக ஆயுதங்களை வழங்கியது. இது ஒரே நேரத்தில் பல முனைகளில் போரிட வேண்டிய சிக்கலான சூழலை இந்தியப் படைக்கு உருவாக்கியது.
மூலோபாய வெற்றிகள்:
- பிராந்திய ஆதிக்கம்: 1989-ஆம் ஆண்டிற்குள், வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில் உள்ள அனைத்து முக்கிய நகரங்கள், சாலைகள் மற்றும் துறைமுகங்களை இந்திய அமைதிப்படை தனது முழு கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்தது.
- ஜனநாயக நடைமுறையை மீட்டெடுத்தல்: எல்.டி.டி.ஈ அமைப்பின் புறக்கணிப்பு அச்சுறுத்தல்களுக்கு மத்தியிலும், 1988-இல் வடக்கு-கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலை இந்திய அமைதிப்படை வெற்றிகரமாக நடத்தியது.
மூலோபாய தாக்கம்
இந்திய ஆயுதப் படைகளால் நாட்டின் எல்லைக்கு வெளியே மேற்கொள்ளப்பட்ட மிகவும் சிக்கலான ராணுவ நடவடிக்கைகளில் ‘ஆபரேஷன் பவன்’ முதன்மையானதாகும். அரசியல் ரீதியான சவால்களுக்கும், 1,200-க்கும் மேற்பட்ட இந்திய வீரர்களின் தியாகங்களுக்கும் மத்தியிலும், இந்த நடவடிக்கை அதன் முதன்மை ராணுவ நோக்கங்களை எட்டியது: இது இலங்கையின் பிளவைத் தடுத்தது, இந்தியாவின் எல்லைக்கு அருகில் வெளிநாட்டு கூலிப்படைகளின் ஆதிக்கத்தை முறியடித்தது, பாக் ஜலசந்தியைப் பாதுகாத்தது மற்றும் பிராந்திய ஸ்திரத்தன்மையைப் பேண இந்தியாவின் திறனை நிரூபித்தது.
ஆபரேஷன் பவனின் போது பெறப்பட்ட அனுபவங்கள்—கடல்சார் கூட்டுப் போர்முறைகள் முதல் நகரக் கிளர்ச்சி எதிர்ப்பு உத்திகள் வரை—இந்திய ராணுவக் கோட்பாட்டை மறுவடிவமைப்பு செய்ததுடன், இந்தியப் பெருங்கடல் பிராந்தியத்தில் தற்போதைய கடல்சார் பாதுகாப்பு விழிப்புணர்விற்கு (Maritime Domain Awareness) வலுவான அடித்தளத்தையும் அமைத்தன.
