நாகர்கோவில் மாவட்ட கிளைச் சிறையில் நீதிமன்றக் காவலில் இருந்த மாற்றுத்திறனாளி விசாரணைக் கைதி சபரிவர்மன் (35) உடலில் 19 காயங்களுடன் மர்மமான முறையில் உயிரிழந்த சம்பவம் தமிழகத்தில் பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இந்த சம்பவம் தொடர்பாக மூன்று சிறை வார்டன்கள் மற்றும் எட்டு கைதிகள் உட்பட 11 பேர் கைது செய்யப்பட்டுள்ள நிலையில், இந்த மரணம் தமிழகத்தில் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் நிகழ்ந்த பல்வேறு காவல் மற்றும் சிறை மரணங்கள் குறித்த விவாதங்களை மீண்டும் பொதுவெளியில் எழுப்பியுள்ளது.

கன்னியாகுமரி மாவட்டம் தெற்கு தாமரைக்குளம் அருகே உள்ள ஈத்தங்காடு கிராமத்தைச் சேர்ந்த மாற்றுத்திறனாளி சபரிவர்மன், தனது வாழ்வாதாரத்திற்காக மளிகைக் கடை நடத்தி வந்தார். தடை செய்யப்பட்ட புகையிலைப் பொருட்கள் விற்றதாகக் கூறி கைது செய்யப்பட்ட அவர், சிறையில் அடைக்கப்பட்ட சில தினங்களிலேயே உடல்நலக் குறைவு எனக் கூறி மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு செல்லப்படும் வழியிலேயே உயிரிழந்தார். அவரது உடலில் 19 இடங்களில் கடுமையான காயங்களும் ரத்தக்கட்டுகளும் இருந்ததாகப் பிரேத பரிசோதனை அறிக்கை வெளியானதை அடுத்து, இந்த வழக்கு கொலை வழக்காக (BNS Section 103) மாற்றப்பட்டது. சிறை வார்டன்களான என். சுரேஷ் என்ற திருமலைநம்பி, என். ஜெகன், ஜே. சிபாகுமார் மற்றும் சக கைதிகள் எட்டு பேர் இதில் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர். “தன்னைத் தானே தற்காத்துக் கொள்ளக் கூட முடியாத மாற்றுத்திறனாளியான என் கணவர் சிறைக்குள் மிருகத்தனமாக அடித்துக் கொல்லப்பட்டுள்ளார்” என்று அவரது மனைவி நீதி கேட்டுப் போராடி வருகிறார்.

தமிழகத்தில் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் மட்டும் இத்தகைய காவலில் 35-க்கும் மேற்பட்ட மரணங்கள் நிகழ்ந்துள்ளதாக மனித உரிமை அமைப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. குறிப்பாக, 2020-ஆம் ஆண்டு தூத்துக்குடி மாவட்டம் சாத்தான்குளத்தில் வணிகர்களான தந்தை ஜெயராஜ் மற்றும் மகன் பென்னிக்ஸ் ஆகிய இருவர் ஊரடங்கு விதிகளை மீறியதாகக் கூறி போலீசாரால் கைது செய்யப்பட்டு, காவல் நிலையத்தில் வைத்து மிகக் கொடூரமான முறையில் சித்திரவதைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டு உயிரிழந்தனர். இந்தச் சம்பவம் ஒட்டுமொத்த இந்தியாவையே உலுக்கியதுடன், காவல் துறையினரின் விசாரணை முறைகள் மீதான கடுமையான விமர்சனங்களையும், சீர்திருத்தங்களுக்கான அவசியத்தையும் உலகறியச் செய்தது.
அதேபோன்று, தமிழகத்தையே உலுக்கிய சென்னை நுங்கம்பாக்கம் ரயில் நிலைய சுவாதி கொலை வழக்கில் முக்கியக் குற்றவாளியாகக் கைது செய்யப்பட்டு புழல் மத்திய சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த ராம்குமார், சிறைக்குள் மின்சாரக் கம்பியைக் கடித்துத் தற்கொலை செய்து கொண்டதாகக் கூறப்பட்ட சம்பவம் இன்றும் பலத்த விவாதங்களுக்கும் சந்தேகங்களுக்கும் உள்ளாகி வருகிறது. சிறைத்துறையின் கடுமையான பாதுகாப்பையும் மீறி ஒரு கைதி எவ்வாறு மின் கம்பியைக் கடிக்க முடியும் என்ற கேள்வியும், கைதிகளின் பாதுகாப்பில் சிறைத்துறையின் கண்காணிப்பு அலட்சியமும் இச்சம்பவத்தின் மூலம் தொடர்ந்து கேள்விக்குள்ளாக்கப்பட்டு வருகிறது

காவல் சீர்திருத்தங்களின் தற்போதைய நிலை*
மனித உரிமை அமைப்பான ‘பீப்பிள்ஸ் வாட்ச்’ தரவுகளின்படி, இந்தியாவில் நிகழும் லாக்-அப் மரணங்கள் மற்றும் அத்துமீறல்களில் 70 சதவீதத்திற்கும் அதிகமானவை விளிம்புநிலை மற்றும் ஏழை எளிய குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவர்களையே பாதிக்கின்றன. சமீபத்திய சென்னை விக்னேஷ் மரணம் மற்றும் திருவண்ணாமலை தங்கமணி மரணம் போன்ற சம்பவங்களும் இதனையே உணர்த்துகின்றன. சாத்தான்குளம் சம்பவத்திற்குப் பிறகு அனைத்து காவல் நிலையங்களிலும் ஒலியுடன் கூடிய CCTV கேமராக்கள் பொருத்தப்பட வேண்டும், நள்ளிரவு கைதுகள் தவிர்க்கப்பட வேண்டும் போன்ற பல்வேறு சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் வழிகாட்டு நெறிமுறைகள் நீதிமன்றங்களால் வகுக்கப்பட்ட போதிலும், தற்போதும் பல இடங்களில் அத்துமீறல்கள் தொடர்வது கவலையளிப்பதாகச் சமூக ஆர்வலர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். எளிய மக்களின் மனித உரிமைகளைப் பாதுகாக்கவும், தவறிழைக்கும் காவல் மற்றும் சிறைத்துறை அதிகாரிகள் மீது கடுமையான சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கவும் அரசு இன்னும் உறுதியான கண்காணிப்பு முறைகளை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும் என்பதே சமூகத்தின் பிரதான கோரிக்கையாக உள்ளது